Skip to main content

Posts

Parat waari

  Parat Waari -- The return journey of the Palkhees कन्या सासुर्‍यासि जाये । मागें परतोनी पाहे ॥१॥ तैसें जालें माझ्या जिवा । केव्हां भेटसी केशवा   After getting on the feet of Pandurang or taking the darshan of ‘Namdev payari’ or at least darshan of the peak of the temple and returning from Pandharpur, everyone has these feelings. The responsibilities and the job are calling home but leaving the maternal home is always difficult. After Ashadhi Ekadashi, the Palkhees stay till Guru Pournima. On Guru Pournima there is a special feast called ‘kala’ after which the Palkhees start their return journeys. Parat wari is the return journey of the Pankhees. Various Palkhees have different routes to reach their homes but for this article, we’ll consider Sant Dnyaneshwar maharaj palkhee’s return journey. Sant Dnyaneshwar Mauli’s return journey details: Day Number Tithi Tappa Approx distance Start Approx End Approx Comments 1 Guru Pournima Pandharpur to Wakhri 7 KM 4 PM Sunset All ...
Recent posts

Phaltan to Barad tappa...

 “ए आय दिंडीतल्या लोकांनी आपलं डोकं लावू नका“ आकांक्षा माऊलीचा असा खडा आवाज ऐकून माझा प्रवास सुरु झाला.  आमची बस फलटणला थोडी लवकर पोहचली होती. सगळे माऊली उतरून पुढे चालू लागले होते आणि मी माझ्या मित्रासाठी मागे थांबलो होतो. बाकी लोक ज्या दिशेनी गेले त्याच बाजूला मी उभा होतो. पण आकांक्षा माऊली त्यांच्या सोबत असणाऱ्या माऊलींना गावातून घेऊन जात होत्या. आणि त्या साठी हा आदेश होता. मी पटकन त्यांच्या जवळ पळत जाऊन त्यांचा ग्रुप जॅाईन केला आणि मित्राला सांगत होतो की मी तिथे उभा होतो तेव्हड्यात आकांक्षा माऊली आल्या. वारकरी प्रथेप्रमाणे “राम कृष्ण हरी” करून आम्ही चालू लागलो.  माऊलींची लीला अगाध आहे! आम्ही जसे पुढे चालत होतो तसे तुळशी पाने आणि फुले विकणारे विक्रेते दिसू लागले. आनंद माऊली सगळ्यांना एकत्र राहायला सांगत होते. तेवढ्यात खूप गर्दी दिसू लागली. पहातो तर समोर प्रत्यक्ष ज्ञानेश्वर माऊलींचा रथ! “आजी मी ब्रम्ह पाहिले!”…. दर्शन ईतके सुरेख झाले की कायम स्मरणात राहील! आकांक्षा माऊलींना कदाचित संकेत मिळाले असतील की ह्या मार्गाने गेल्यावर दर्शन होईल आणि त्या आम्हा शेवटी उरलेल्या सगळ...

आजी आजोबा दिवस

मला  अजुनही  कधितरी  वाटतं  … दार उघडून आत गेल्यावर आजी पेपर वाचत बसली असेल … किंवा दिवाणाशेजारी उभ्या जळीच्या कपाटातून काढत असेल पोथी कदाचित असेल ती “ रूचिरा ” पुस्तकात दिलेल्या वड्या करून बघण्याच्या तयारीत …. किंवा आमच्यासाठी असेल पुस्तकातू तोडगे उतरवून घेत अजोबाही कधितरी असेच आठवतात … त्यांचा चौकोनी चष्मा … दोन रिफिलचं पेन … पाण्यात घातल्यावर जांभळी होणारी शिसपेंसील … आणि तारीख लिहायची त्यांची अपुर्णांका सारखी पद्धत कधी बाल्कनीत उभा असल्यावर उगाच वाटतं की समोर रिक्षा थांबेल आणि आजोबा अपली बॅग घेऊन उतरतील …

Before you learn to swim....

I truly believe that swimmers are not born, they are made, of course except Michael Phelps whose body is a God's gift. If you got past childhood without learning how to swim, it’s very possible that you’re now stricken with fear/embarrassment at the prospect. That makes perfect sense; it’s really hard to learn things as adults that for children require basically no work. Learning "Machine Learning" too is similar to learn swimming as an Adult. It too has its own Math phobias and the tendency to follow the path of least resistance. This article prepares you to swim the ocean of Machine Learning. Essential Mathematics Linear Algebra: In ML, Linear Algebra comes up everywhere. Topics such as Principal Component Analysis (PCA), Singular Value Decomposition (SVD), Eigendecomposition of a matrix, LU Decomposition, QR Decomposition/Factorization, Symmetric Matrices, Orthogonalization & Orthonormalization, Matrix Operations, Projections, Eigenvalues & ...

mi majhaa....

कोणी विचारा मला "मी जगतो कसा?" मी म्हणेन पावातल्या वडाजसा स्वादिष्ट, रुचकर, खमंग असा पोटभर खा वाट्टेलतसा जरी असेल मी पावात दाबलेला चटणी, मिरचीनी तिखट केलेला उकडुन, तळुन, शिजवुन काढलेला तरीही चिन्चा आणि गुळात बुडलेला मज विचारा मी इतका चवदार कसा? मी म्हणेन त्यासाठी आधी कूकर मधे बसा मग उकळत्या तेलात पोहुन घ्या जरासा आणी पावाच्या दाढेत जाऊन बसा समजू नका मजवरी देव कोपला बघा खजुरही वाळवंटी जन्मला जो कोणी आगीतुन नाही निघाला कुन्दनाची सर कधी नाही येणार त्याला

क्षण

त्या संध्याकाळची भेट तुझी अजून स्मरणात आहे मोहरून अवघी काया अजून शहारत आहे केस होते किंचीत ओले.... गालवर ओघळलेले पापण्यान्वर काळ्याभोर.... दवबींदू साचलेले हलकेच होती तुझ्या आली.... गालवरती लाली ओठ तुझे भिजलेले.... माझ्या ओठाखाली! संकोचाने जेव्हा तू... हात सोडवून घेतले झटक्यात वेडे माझ्यातून.... तू मला ओढून घेतले! कस सांगू तुला.... तू काय जादू केली आयुष्यभराची कलकल.... पावसात विरघळून गेली

एक तोळा देशभक्ती

आपण आपल्या देशावर किती प्रेम करतो? जर हा प्रश्न एका लहान मुलाला विचारला तर तो हात जेव्हडे ताणता येतील तेव्हडे ताणून म्हणेल "एव्हड प्रेम करतो". तरुण मुलाला विचरल तर तो म्हणेल खूप प्रेम करतो... आणि दोन मिनीटानी समोरचा सिग्नल न बघता सुसाट निघून जाइल. दोन वर्षपूर्वी मी इंडोनेशिया मध्ये गेलो होतो. तिथे सगळीकडे रंगरंगोटी केली होती. सगळी कार्यालये सजवली होती. मी सहज विचारलं तर अस कळालं की १ महिन्यापूर्वी त्यांचा स्वातंत्र्यदीन होता. ह्याउलट जर तो मनुष्य आपल्यकडे आल असता तर.. अगदी १५ ऑगस्टला ही आला असता तरीही त्याला रस्त्यावर चिखलात पडलेले.... त्याच्यावरून गाड्या गेलेले.... काहींवर रीबॉकच्या बूटांचे ठसे उमटलेले झेंडे मिळाले असते. विश्वास बसत नसला तरीही हे सत्य आहे. मी स्वतः असे कित्येक झेंडे उचलून घरी आणून ठेवले आहेत. काहींसाठी हा दिवस तर लाँग विकेण्डचा असतो... "कुठेतरी टुर वर जाउयात मस्त!" काही लोक कसेबसे उठून पोरांना शाळेत सोडायला जातात. आणि हो.... आम्ही टी. व्ही. वरचा देशभक्ती पर पिक्चर बघतो हं! न्यूज वाहीन्यान्साठी हा दिवस भरपूर कमावण्यासाठी असतो. काहिह...